Wat moet dat kosten, en wie gaat dat betalen?

2019-01-30

Eén van de meest frequente opmerkingen over de transitie naar een koolfstofarme wereld, is dat dat een gigantisch dure operatie wordt, en niemand daarvoor wil opdraaien. Het zal inderdaad veel investeringen vergen, minstens 4 miljard euro meer per jaar. Die zijn nodig voor investeringen in elektriciteitsproductie, duurzame gebouwen, transport en industrie. Dit is echter niet het hele verhaal.

Vaak wordt er vergeten dat het veel kostelijker zal zijn als we niets doen aan de klimaatverandering.  Bovendien brengt een dergelijke transitie ook economische en financiële voordelen met zich mee. Toch kan het niet worden ontkend: er zullen massale investeringen gemaakt moeten worden.

Dat is de reden waarom Sign for my Future zegt dat “we beseffen dat wat we aan de politici vragen, een effect zal hebben op ons leven.” Bepaalde dingen zullen duurder worden, hetzij om geld op te brengen voor investeringen, hetzij om bepaald klimaatonvriendelijk gedrag af te raden. Zo zal de klimaatcrisis onder controle gehouden kunnen worden.

Om ervoor te zorgen dat de volledige kost van de transitie niet disproportioneel op de schouders van bepaalde groepen komt te liggen, vraagt Sign for my Future de beleidsmakers hiermee rekening moeten houden. Zij moeten een sociaal rechtvaardig beleid implementeren.

Rechtvaardige fiscaliteit is de meest voor de hand liggende manier om dit te bereiken. Momenteel maken in België milieubelastingen, voor onder andere milieuvervuiling en verspilling van grondstoffen, minder dan 5% uit van de totale belastingdruk. Een verschuiving, met een merkbare verlaging van de  belasting op arbeid kan dit verhelpen, maar dit zal onvermijdelijk op weerstand botsen – denk maar aan het verzet van de gele hesjes tegen de belastingverhoging op diesel, en dit is nog maar het begin.

Daarom is het belangrijk om de prijs- en belastingverhogingen eerlijk te verdelen en te compenseren. Willen we via belastingverhoging mensen uit de fossiel aangedreven auto krijgen, dan moeten we investeren in performant openbaar vervoer. Worden bepaalde producten onvermijdelijk duurder, dan moeten we zorgen dat de meest kwetsbaren niet armer worden. We willen vervuiling bannen, we willen er geen luxeproduct van maken.  

Zoals Jean-Pascal van Ypersele, klimaatexpert en jarenlang vicevoorzitter van het IPCC, het stelt: Vandaag (…) betalen we weinig tot niets voor het gebruik van de atmosfeer als vuilbak. Als we zouden moeten betalen voor elke kilo CO2 die we in de atmosfeer uitstoten en dat geld tenminste ten dele gebruiken om die mensen te helpen die minder middelen hebben om hun gebouw te isoleren bijvoorbeeld, of om zich met de elektrische fiets te verplaatsen eerder dan met een oude dieselwagen, dan slaan we twee vliegen in één klap. Dan kunnen we de armste bevolkingen helpen om beter te leven en kunnen we ook de broeikasgasemissies verminderen.

BLIJF OP DE HOOGTE

Blijf op de hoogte van het klimaatbeleid en schrijf je in op onze nieuwsbrief.